Neden

 

Sorgulamak çok sıkıcı, sorgulamak çok gereksiz, cahil ol devam et işte, her şeyin kahramanı sensin, sensin.. sürekli irdeleyince, düşününce, acaba deyince madalya mı veriyorlar ? geldik gidiyoruz kim için, ne için, ne yaptığımın, ne yapmadığımın kim için, ne için önemi var ki ? mana aramak bazen boş.. her şey para için değil mi, üstünlük kurmak için ego için.. her şey karnımızı doyurmak için başlamadı mı, giyecek birkaç para bez ihtiyacı, barınacak kapalı bir yer için değil miydi ? sonra ne oldu da bu hale geldik toptan !?

 

üç günlük dünya neden insan sevdiklerinin yanında olmak için çaba sarf etmez ki, üç günlük olduğunu fark etmediği için olabilir mesela.. ilk okul, orta okul, lise, üniversite, askerlik, iş hayatımın ilk yılları.. hiç buralara geleceğimi, buralarda olacağımı hayal etmedim, tek bildiğim şey vardı, insanların çok saçma şeyler istedikleri için onların söylediklerini yapamıyor oluşumdu, bu da beni kendi işimi yapmaya itti belkide.. yine olsa aynı yoldan geçerdim, benzer kararlar verirdim ama bazı şeyleri daha farklılaştırabilirim.

 

Pembeye kırmızıya son verdim, sahlep’e başladım.. yatmadan bir tane daha içeyim diye düşünüyorum. doğrusu bu çünkü düşüncelerin önüne geçemiyorum zorluyor beynimi..

 

Uykum var hem de çok, yoruldum, konudan konuya işten işe atlıyorum, çalışmak bitmiyor, bugün sadece 1 saat oturmuşum, o da yemek yemişim uyandığımdan beri, uyanınca uyuyamıyorum o da yeni çıktı, bu düşünceleri kabusları sonlandırmam lazım artık, sonlandırabilecek olsam sonlandırırdım sanırım, biri lazım, sevgili, sevgi sahibi olan hani şu.. sevgili olması için iletişim lazım hani şu bende olamayan, hangi kızla konuşsam stres olduğumu fark ediyorum yahu, bu da yeni çıktı, kızıyorum falan içimden, durup dururken noluyorsa, kesin ben yalnız ölürüm o belli oldu.. nasıl mı ? geçen biri "hayatımda biri var ama yine de konuşsak olur mu" dedi biri, soğuk bir duş aldım ben, höh dedim kendi kendime, bir şey yazmadım tabi harf ziyan edilir mi bu düşünce yapısına.. belli oldu dediğim bu işte.. nereye gidiyoruz anlamadım gitti, Ben bunu yazarken bile daralıyorum bu insanlar nasıl yaşıyor.. Aşk sevgi bağlılık sadakat özlem bunlar bu kadar yapay olabiliyor mu ? vallahi bazen merak ediyorum, insan istiyorsa birine yükselebiliyor mu, deneyebiliyor mu, öpmeyi, arabasına binmeyi, sevişmeyi, yazışmayı, tatile gitmeyi, çıplak ayakları birbirine değebiliyor mu? ben öldüm haberim mi yok acaba ? bana bırak parayı dünyanın anahtarını versen hikaye, yarın yalnız kaldığımda suratıma nasıl bakacağım yahu kendi suratıma!

 

Bir iki de değil, doğrusunu kaybedecek kadar ilerliyor insanlar, ne gerek var neden ki ? neden.. nedeni ne acaba, bence karakter olabilir, yaradılış, insanı insan  yapan değerleri, kimi çok muhafazakar hayata, kimi çok hovarda, kimi dengeli, kimi arası, kimi uçlarda, kimi içine kapanık.. düzgün insan var mı acaba, düzgün ‘ü biraz açmak gerekebilir, ne neye göre neden düzgün nasıl.. bir ömre bir ömrünü adayacak bir kadın var mı ya da bir adam, böyle insanlar kaldı mı.. çok çabuk ilişkiler yaşanıyor, yaşansın tabi de, çok kişiyle çok ilişki beyin hasarına yol açıyor, en acısı farkındalık kayboluyor, hasarın farkında değil bireyler.. ben farkında olduğumu düşünüyorum ama benim hasarın çeşidi farklı..

 

Çok arıyorum yokluğunu geçmişimin, çok özlüyorum ama geri dönemiyorum, tek bir hatam var onu yapmasaydım diyorum arada, hayatımda ilk kez bir hatam var dediğimi fark ediyorum artık, kararlarımda pişmanlık duymam ama o bir hata olmasa daha huzurlu olurdum, yükü taşıyabileceğimden ağır geldi, ağrıma çok gitti, atlatırım dedim ama travması bilinci aşmış, bilinçaltımı onarmak lazım, elimde olmuyor düşünmemek, bendeki hasarın çeşidi değişik, karda yol tutuşu olmayıp takla atmak gibi farklı.. insanlar lüks ve para peşindeyken kim neden emek etsin ki birine hiç çıkarı yoksa ? illa ki bir çıkarı olmalı karşı tarafın yoksa hikaye.. normal olmak bu zamanda iyi insan olarak adlandırılıyor çok enteresan, normal anormal, anormal normal hale gelmedi mi.. yaşanacakmış demek ki, avutma cümlem bu, daha beteri de olabilirdi, daha kötüsü, daha ağırı, buna da şükretmek lazım belkide. Kimse yaşamasın, kimseye de yaşatmasın ama onu isterim, ne kadar ağrıma gittiyse o kadar mutluluklar olsun herkese, herkesle, hayatımda kim varsa.. hangi ara 4 oluyor anlamıyorum saat, hep yarım olduğunu görüyorum saatin bir de 4.

 

Cümlenin güzelliğine baksana “Hadi ben bensiz geleyim, hadi sen sensiz gel” aşık olduğum harflerine..

 

Bence daha kimse olmaz, olması da zor, bu “neden” kelimesi çok riskli, her şeyi mahveden bir kelime, olacağı varsa oldurmaz biliyorum. İnsanların ikili ilişki ve davranışları arasında kot farkı olmaya başladı aramda.

Bazen uzatmamak lazım ne olacaksa olacak zaten beklemek lazım, hoş başka bir çare var da sanki bunu tercih ediyormuşuz gibi oldu.

 

Twitterda  kapalı bir kız, çok sevmeyeceksin yazmış kaç kere söyledim kendime diye yazmış, kendime benzettim, ayarım olmalı, ya hep ya hiç mantığı saçma, bu doğrultuda sağlam yalnızlık oluyor onun da tadı olmuyor. Şimdi bir film koyacağım onu izleyeceğim güneş doğarken yatacağım.

 

Çok sitem dolu gördüm kendimi, yazıyı yazarken birkaç şey girdi araya o yüzden de aksadı, toparlayamadım gibi hissediyorum şuan, normal de bu son cümleleri yazmam ama içimden geleni yapmanın verdiği özgürlük güzelmiş, sen salaksın biliyor musun dedim geçen birine arkadaşım tabi ki, eğlenceli oluyor.. komedi olmasa napardım acaba..

Yarın oyunlarımı yazmaya devam edeceğim  çok iş var çookk.. inanıyorum ben, insan inanırsa olurmuş.. instada şey yazıyordu, kıskandığında hayatını cehenneme çevirecek, sevdiğinde cenneti ayaklarının dibine serecek, anne baba çocuk her şey olacak senin için, kadını tarif ediyor, bende altına böyle bir kadın var mı yazdım.. bu zamanda böyle bir kadının böyle bir kadın olarak kalma şansı yok ki, insanlar bunu anlamıyorlar belkide, hayal işte.. hayal etmeden olur mu olmaz!

 

Herkese mutluluklar diliyorum, harika bir pazar olmasını diliyorum, veda ediyormuşum gibi hissettim kim bilir belkide öyledir, gelecekte ne olduğunu bilseydik heyecan olmazdı ki..

 

Fark ettin mi sen, az önce yanından geçtim ben,

Boynundan, saç diplerine, ellerinden, bacak arandan geçtim ben,

Sonra kalbinden, ruhundan, beyninden, gözlerinden, ayaklarından geçtim ben,

Her yerinden geçtim ama senden geçemedim ben,

Senden geçemeyecek kadar kendimden geçtim ben,

Beni sen yapsak seni ben yapsak ben dünyanın sonuna kadar bir yerlerinden geçsem, gezsem, öpsem, dokunsam,

Aşık olmak çok ucuz hatta hiç para ödemiyorsun, bütün paralar senin olsa dünyada sen benim olsan,

Bazen kendimi birbirinden habersiz uçuşan milyarlarca kar tanesi gibi hissediyorum, bir milyarım ama birim,

Dünya çok havalara giriyor sanki bir gün bitmeyecek bu serüven, bu paradoks!

Geçeceğim her saniyenin milyarda biri sürede dahi nefesinden.. nefsinden..

Soğuk havalarda çıkan buharın içinde olacağım ki ben ciğerlerinden çıkan..

Parmağın kanadığında merhaba diyeceğim ilk kan damlasının içinden ben dünyaya,

Ezberlemiş olacağım her ile başlayan sana ait olan şeyleri..

En güzeli uyurken üstünü örtmek olmalı seni rüzgarla paylaşamamak..

Üstünü örtsün, sende ört..

Güzel uyu..

08.01.2017 Perşembe, 04:23